"Πέρασαν μήνες.
Κι είναι στιγμές που ξεχνάω ακόμα και το πρόσωπό της. Πασχίζω να θυμηθώ- τίποτα. Μονάχα αυτό το βάρος στην καρδιά που είναι κάτι περισσότερο κι απ’ την ανάμνησή της.
Που είναι αυτή ολόκληρη μέσα μου."
Κι είναι στιγμές που ξεχνάω ακόμα και το πρόσωπό της. Πασχίζω να θυμηθώ- τίποτα. Μονάχα αυτό το βάρος στην καρδιά που είναι κάτι περισσότερο κι απ’ την ανάμνησή της.
Που είναι αυτή ολόκληρη μέσα μου."
Tάσος Λειβαδίτης (via shmadi-sthn-psyxh)
"…όταν αγαπά κανείς και δεν έχει τον άνθρωπο του, πρέπει να βρεί τρόπο να μην ξυπνά ποτέ του…” - Σεφέρης"
(via panospatagiannis)
"Δεν λύσαμε κανένα πρόβλημα του κόσμου.
Κρατιόμαστε χέρι-χέρι, λέγαμε ό,τι μας ερχόταν
στο κεφάλι και γελούσαμε.
Δε σου είπα πόσο είχα ανάγκη εκείνη την ημέρα να σε δω.
Πως δεν άντεχα να κουβαλήσω ως το βράδυ
την ψυχή μου.
Δε σου είπα πόσο μου είχες λείψει.."
Κρατιόμαστε χέρι-χέρι, λέγαμε ό,τι μας ερχόταν
στο κεφάλι και γελούσαμε.
Δε σου είπα πόσο είχα ανάγκη εκείνη την ημέρα να σε δω.
Πως δεν άντεχα να κουβαλήσω ως το βράδυ
την ψυχή μου.
Δε σου είπα πόσο μου είχες λείψει.."
Αλκυόνη Παπαδάκη (via colouryourlives)
Το πρόβλημα είναι πως πάντοτε ξέρεις. Πάντοτε καταλαβαίνεις. Να ξέρεις πριν ανοίξει ο άλλος το στόμα του τι θα πει. Απαίσιο χάρισμα έτσι; Γιατί αυτός που δεν ήξερε, μπορεί να επικαλεστεί την άγνοιά του. Εσύ που ήξερες και επέλεξες να πέσεις στην άβυσσο χαμογελώντας;
